Να το θυμάσαι εαυτέ ...

Σε μια κοινωνία απαιδεύτων επί αιώνες, η ακρισία και το θυμικό σκιάζει σχεδόν τα πάντα.

Κι όσοι θαρρέψουν να υιοθετήσουν ορθή περπατησιά, έλλογη, τους περιμένουν οι σειρήνες των ιδεολογικών μαντριών για να τους προσεταιριστούν και να τους φορέσουν παντός χρώματος καπίστρι.

Η αρχή του «ανήκειν» καταστέλλει και καθυποτάσσει κάθε εσωτερική αλήθεια και το ένστικτο εκείνο που, με έναν δυσεξήγητο τρόπο, προστατεύει και οδηγεί την ψυχή στην ελευθερία της.

Πολυχρωματικοί δυνάστες, τοτεμικά σύμβολα και ιερές ιδεολογικές γραφές, όλα στην υπηρεσία της κτηνοποίησης του Έλλογου, όλα να τρέφουν τον Φόβο και τον Θυμό.

Είναι δύσβατος ο δρόμος της Αρετής, αλλά είναι ο μοναδικός στον κόσμο των αισθήσεων που οδηγεί στην Ελευθερία. Δηλαδή, στην επιστροφή στην Πηγή.

Πολιτική Άνοια

Στις 6 Μάη του 2010, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής συναινεί στην συνταγματική εκτροπή της κυβέρνησης Παπανδρέου και λέει ΝΑΙ στην (τυπική) υποδούλωση των Ελλήνων και στην (τυπική) εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος στην παγκόσμια οικονομική ολιγαρχία, «συνυπογράφοντας» με άλλους 171 το 1^ο Μνημόνιο.

Στις 27 Γενάρη του 2015, ως αναγνώριση αυτής της πράξης πολιτικής ευθύνης, ο Παναγιώτης Κουρουμπλής ανταμείβεται με τη θέση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε μια Κυβέρνηση αριστερών.

Ποιος θα το περίμενε ότι ο χρόνος στον οποίον αναφέρεται ο ποιητής και συγγραφέας Μένανδρος στη φράση του,  «Πάντων των αναγκαίων κακών ιατρός χρόνος εστίν», θα ήτο τόσο σύντομος και τόσο γενναιόδωρος ;

Κι όπως είπε κι ο φιλόσοφος και ποιητής George Santayana, «Those who cannot remember the past are condemned to repeat it» (εκείνοι που δεν μπορούν να θυμηθούν το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να το επαναλάβουν). Δυστυχώς.

Να θυμίσω ότι στις εργασίες της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ που έλαβαν χώρα τον Οκτώβρη του 2014 (μόλις 3 μήνες πριν), με παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα δεν κατατέθηκε, στην υποβληθείσα τροπολογία της Αριστερής Πλατφόρμας επί του σχεδίου απόφασης της Κ.Ε., η διατύπωση που απέκλειε συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ «με πρόσωπα και δυνάμεις που είχαν ευθύνη και ρόλους στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών» (δες την αμέσως προηγούμενη ανάρτηση «Αριστερά εν όψει»).

Αριστερά εν όψει

Γιατί 77 αριστεροί του κεντρικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, δεν θέλουν στο άμεσο κυβερνητικό έργο του κόμματός τους «την δημόσια ιδιοκτησία και τον κοινωνικό έλεγχο των τραπεζών» ; Των χρεοκοπημένων τραπεζών που λόγω των εγγυήσεων και των χρημάτων σε δισεκατομμύρια που έχουν λάβει από το ελληνικό κράτος, δηλαδή τους έλληνες πολίτες, κατ' ουσία ανήκουν στο ελληνικό κράτος, δηλαδή στους έλληνες πολίτες ;

Γιατί 77 αριστεροί του κεντρικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, δεν θέλουν στο άμεσο κυβερνητικό έργο του κόμματός τους το «σταμάτημα των ιδιωτικοποιήσεων, την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και την εθνικοποίηση - κοινωνικοποίηση των στρατηγικών τομέων και στρατηγικών επιχειρήσεων της οικονομίας, με προτεραιότητα τους τομείς δημόσιων αγαθών, υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και υποδομών» ; Για πόσο καιρό μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ θα επιτρέπεται να ξεπουλιέται δημόσια περιουσία και για πόσο καιρό, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, μεταφορές, υποδομές κ.λ.π. δεν θ' ανακτηθούν προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος ;
(αυτό κι αυτό είναι το ΤΑΙΠΕΔ που δεν θέλουν να καταργήσουν άμεσα οι 77 αριστεροί του κεντρικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ)

Γιατί 77 αριστεροί του κεντρικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, δεν θέλουν στο άμεσο κυβερνητικό έργο του κόμματός τους «... την κατάργηση της ασυλίας και τη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, των μεγάλων εισοδημάτων και των μεγάλων περιουσιών» ; Και για πόσο καιρό προβλέπουν οι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, υπό την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίζεται η φορολογική και φοροδοτική ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου ;

Γιατί σύσσωμοι οι αριστεροί του κεντρικού οργάνου του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να κυβερνήσει τη χώρα, δεν απέκλεισαν τη «συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ «με πρόσωπα και δυνάμεις που είχαν ευθύνη και ρόλους στην ψήφιση και εφαρμογή νεοφιλελεύθερων και μνημονιακών πολιτικών»» ; Ετοιμάζεται κι άλλη λήθη κι άλλο ξέπλυμα στη «κολυμβήθρα του Σιλωάμ» των νεοδοσίλογων, αρκεί να εξασφαλιστεί η καρέκλα της εξουσίας ;

Με δεδομένο (ή το αμφισβητεί κάποιος ;) πως λαϊκό συμφέρον είναι όλα τα παραπάνω μέτρα να είχαν εφαρμοσθεί χθες, ποια συμφέροντα εξυπηρετούν οι αρνητές με το να μην τα δέχονται ως μέτρα άμεσου κυβερνητικού έργου ; Ε ;

Οι δικαιολογίες τους είναι προβλέψιμες και αναμενόμενες. Αλλά φυσικά είναι ελεύθεροι να προσπαθήσουν ...

(με αφορμή τις εργασίες της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ που ολοκληρώθηκαν στις 19 Οκτώβρη 2014

http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=18165:2014-10-19-19-00-15&catid=81:kivernisi&Itemid=198)

Τι είναι και τι δεν είναι

Την Ελευθερία ο Νίκος Ρωμανός την είχε στα χέρια του μέχρι την στιγμή που, παρά ότι ήταν ένοπλος, την παρέδωσε στους διώκτες του.

Ελευθερία δεν είναι ούτε να «συνδιαλέγεσαι» (και δη από θέση αιχμαλώτου) με τον εχθρό σου, ούτε και να του υποβάλλεις αιτήματα του δικού του αξιακού συστήματος.

Ελευθερία δεν είναι να παίζεις με τους κανόνες του εχθρού σου, αλλά να επιβάλλεις τους δικούς σου.

Ελευθερία δεν είναι να αιτείσαι να εκπαιδευθείς, να «μορφωθείς»  με τους παρασιτικούς όρους του συστήματος με μια γνώση χειραγωγημένη και με σκόπιμη απουσία του Ήθους που οφείλει να έχει η παιδεία.

Ελευθερία δεν είναι να χρησιμοποιείς τους όρους του συστήματος, τα μέσα του κι εν τέλει το ίδιο σύστημα, γιατί δεν μπορείς ν' αντέξεις τις συνέπειες των επιλογών και των πράξεών σου που σου επιβάλλει ο εχθρός σου, στον οποίο παραδόθηκες αμαχητί.

Ελευθερία δεν είναι απλά να μην είσαι έγκλειστος και κοινωνικά απομονωμένος, κάποιες ώρες τη βδομάδα («ανάσες ελευθερίας»).

Ελευθερία είναι, να επιλέγεις ότι σου ταιριάζει και να δύνασαι να το πραγματώνεις.

Χωρίς να υπολογίζεις τις συνέπειες που θα υποστείς, όποιες κι αν είναι αυτές.

Και να τις αντιμετωπίζεις με Ακεραιότητα και εσωτερική πληρότητα μέχρι τελείωσης.

(με αφορμή αυτό «Ελευθερία ή Θάνατος»)

(οι παραπάνω σκέψεις μου δεν «απαντούν» ούτε στον Ρωμανό, ούτε στις επιλογές του, ούτε στον συντάκτη του κειμένου «Ελευθερία ή Θάνατος», αλλά στο κείμενο αυτό καθ' αυτό

στην πραγματικότητα δεν με αφορά ούτε το φαινόμενο «Ρωμανός», ούτε το φαινόμενο «Πιτσιρίκος»

με αφορά όμως η διαλεκτική με τις σκέψεις και τα αποτελέσματά τους, που γεννιούνται στον κόσμο τούτο)

Επιλογές

Η αμαρτία* των ανθρώπων σαν τον Νίκο Ρωμανό που κατέληξαν αιχμάλωτοι των εχθρών τους είναι ότι, προ-τίμησαν την επιβίωση από την Ελευθερία.

Τα λοιπά, είναι «φυσικά» επακόλουθα ...

*αστοχία, αποτυχία

- “Τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις ;”

Στην αρχή σάστισα.

Ποτέ δεν το ‘χα σκεφτεί.

Ποτέ.

Αλήθεια, τι ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα ;

Και γιατί δεν το ‘χα σκεφτεί ΠΟΤΕ μέχρι τώρα ;

Και γιατί αναρωτιέμαι σε παρελθόντα χρόνο ;

«τι ήταν αυτό που πραγματικά ήθελα ;»

«ήταν» ; «ήθελα» ; Όχι «είναι» ; Όχι «θέλω» ;

       - Λοιπόν ; Γιατί ξεφεύγεις με παιχνίδια από την ουσία ;

Οκ λοιπόν, τι είναι αυτό που πραγματικά θέλω ;

Σκέψεις, κενό, αδιέξοδο …

Edin Dzeko - Divine light

Και πάλι σκέψεις, ψέματα, υπεκφυγές, αδιέξοδο …

…

και ουπς ! να ‘το !

Ναι αυτό είναι !

Μα πως ήταν ποτέ δυνατόν να μη το ξέρω, να μη το βλέπω, να μην είναι στην άκρη της γλώσσας μου ;

Πάντα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό, «αυτό» με παρακινούσε, «αυτό» με ενθουσίαζε, «αυτό» με λύτρωνε.

Χωρίς «αυτό» δεν είμαι αυτός που νιώθω, αυτός που θυμάμαι, αυτός που γεννήθηκα για να ‘μαι ...

- Εντάξει, καλά όλες αυτές οι «σάλτσες», αλλά τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις ; Ε ;

Εγώ, τώρα ξέρω. Τώρα θυμήθηκα. Και νιώθω μια απόκοσμη γαλήνη. 

(αρμονία ; ίσως)

Εσύ λοιπόν, εσύ «τι είναι αυτό που πραγματικά θέλεις ;» 

ο Ιούνης της αγγελόπνοης

Και κατέβηκε τον Θεριστή τον  μήνα

για να φλογίσει με την ανάσα της,

το αναπάντεχο.

Ν’ ανεμοβαδίσει στ’ ακρόχειλα του λαιμού,

αντάρα να φέρει.

Μια υπόσχεση από «πριν»

να εκπληρώσει.

Τότε που συμφωνήσατε, χαμογελώντας.

Κι οι δυο να είστε «εκεί»,

στις έλξεις της στιγμής

που θα γεννιούνται και θα πεθαίνουν.

Σ’ έναν αέναο στροβιλισμό

του εγώ και του είναι.

Μέχρι και τα δυο

να χαθούν σ’ ένα.

Φτερά και άνεμος να μη ξεχωρίζουν.

Melody Gardot - My One and Only Thrill

Καζάκος Κ. «Μέσα στο σύστημα τούτο αν ενσωματωθείς και δουλέψεις με τους όρους του, θα το υπηρετήσεις, δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά»

Με αφορμή αυτή την ανάρτηση «…Γι’ αυτό και στις ευρωεκλογές θα ψηφίσω ΚΚΕ, δαγκωτό κύριε Σταθάκη μου», αναλογίζομαι :

δεν είναι εντυπωσιακό τα «πρόβατα» να ερίζουν για το ποιο «κριάρι» είναι πιο ατίθασο και ανυπάκουο απέναντι στον «τσοπάνη» και να μην κάνουν καμμιά προσπάθεια να βγουν από το «μαντρί» και να ζήσουν ελεύθερα χωρίς αυθέντες ;

Δεν είναι δηλωτικό της ποιότητας των καιρών, όταν ο ένας μέμφεται τον άλλο γιατί είναι κατά 84% «πιστός», «αφοσιωμένος», «νομιμόφρων» (μετάφραση του loyalty) στον «τσοπάνη», ενώ ο ίδιος είναι μόλις 64% ; Όταν επαίρεται ότι ο ίδιος είναι στην top 10 κατάσταση των απεχόντων από τις ψηφοφορίες, ενώ ο άλλος πιθανά είναι στην αντίστοιχη bottom 10 κατάσταση ;

O tempora o mores !

Φαίνεται, ότι διανύουμε εποχές που πριν ανελιχθείς οφείλεις να βιώσεις με ένταση την παραπλάνηση, την εξαπάτηση και τη ψευδαίσθηση των πεποιθήσεών σου, ενώ θ' αρκούσε απλά να «είσαι».

Μην ανησυχείς. Όλα πάνε εξαιρετικά ! 
Βάση σχεδίου … Tου δικού τους.

Γι’ αυτό και στις ευρωεκλογές θα ψηφίσω ΚΚΕ, 
δαγκωτό κύριε Σταθάκη μου

ΣΥΡΙΖΑ, % αφοσίωσης

ΚΚΕ, % αφοσίωσης

top 10 Αποχών

Κυριακή του Τυφλού*

Στην παιχνιδιάρικη και ειρωνική δήλωση της ζωής, 

εγώ τείνω ευήκοον ούς. Εσύ ;

*Ευρωεκλογές, Επαναληπτικές Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές 2014

η Μέρα της Πλάνης

Οι Σειρήνες σε καλούν να είσαι εκεί που σου ‘χουν στήσει το δόκανο της παραπλάνησης, τα δίχτυα της εξαπάτησης.

Σου υπόσχονται μεγάλα λόγια, σε θωπεύουν με τα πιο ερωτικά χάδια, ορκίζονται πίστη και αφοσίωση στη δέσμευσή σου, δίνουν όρκους τήρησης των υποσχέσεων για ασφάλεια, σταθερότητα, κανονικότητα.

Όλα για μια στιγμή σου, για την ηδονή του λεπτού ότι εσύ αποφασίζεις, ότι είσαι κυρίαρχος, ότι είσαι ο Αυθέντης της ζωής σου, ότι εσύ επιλέγεις σε ποιον θα επιτρέψεις να παίρνει αποφάσεις με τη δική σου «άδεια».

Η δραματική στιγμή της Μέγιστης Ψευδαίσθησης : 

ότι είσαι Ελεύθερος να αποφασίζεις !

Όσο θα είσαι εκεί που «αυτοί» ορίζουν, τη στιγμή που θέλουν και με τον τρόπο που έχουν επιλέξει, ισόβια θα διατηρείς τα δεσμά της δουλείας σου …

Πράξε αυτό που δεν περιμένουν. Θέσε τους όρους σου, βγες από το στημένο κάδρο και κάνε το δικό σου παιχνίδι.

Εξέπληξε τους πάντες και πάνω απ’ όλα τον εαυτό !

Σπάσε την κανονικότητα, βγες έξω από τις ράγες, γέννα το δρόμο σου στιγμή τη στιγμή και απόλαυσε τον εαυτό μες στη ζωή και τη ζωή μέσα σου !

Καλή Τύχη σου εύχομαι … ;)