Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

Να το θυμάσαι εαυτέ ...

Σε μια κοινωνία απαιδεύτων επί αιώνες, η ακρισία και το θυμικό σκιάζει σχεδόν τα πάντα.

Κι όσοι θαρρέψουν να υιοθετήσουν ορθή περπατησιά, έλλογη, τους περιμένουν οι σειρήνες των ιδεολογικών μαντριών για να τους προσεταιριστούν και να τους φορέσουν παντός χρώματος καπίστρι.

Η αρχή του «ανήκειν» καταστέλλει και καθυποτάσσει κάθε εσωτερική αλήθεια και το ένστικτο εκείνο που, με έναν δυσεξήγητο τρόπο, προστατεύει και οδηγεί την ψυχή στην ελευθερία της.

Πολυχρωματικοί δυνάστες, τοτεμικά σύμβολα και ιερές ιδεολογικές γραφές, όλα στην υπηρεσία της κτηνοποίησης του Έλλογου, όλα να τρέφουν τον Φόβο και τον Θυμό.

Είναι δύσβατος ο δρόμος της Αρετής, αλλά είναι ο μοναδικός στον κόσμο των αισθήσεων που οδηγεί στην Ελευθερία. Δηλαδή, στην επιστροφή στην Πηγή.





2 σχόλια:

  1. Είναι πράγματι δύσβατος ο δρόμος της αρετής και είναι πάντα προσωπική υπόθεση. Με τίποτα δεν εξαρτάται από την κοινωνία αν και η επιστροφή στην πηγή μπορεί να την επηρεάσει αισθητά. Μακριά όμως από χρώματα και ιδεολογίες. Βασικά είναι ανύπαρκτα όλα αυτά. Πώς γίνεται να ψάχνεις την αλήθεια μέσα από το ψέμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου Margo, όλα επιτρέπονται στον διπολικό κόσμο των αισθήσεων. Κι όλα επιτρέπονται γιατί υπάρχουν. Κι αυτό τα λέει όλα (ή σχεδόν).

      Άλλοι υπηρετούν το ψέμα και υπηρετούνται μέσω αυτού κι άλλοι από την αλήθεια και μέσω αυτής. Ο καθένας διαλέγει το ταξίδι που θ’ ακολουθήσει και αυτά που έχει να του προσφέρει αυτό.

      Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται κι όλα, εν τέλει, είναι ΕΝΑ.

      Η πρόκληση είναι, στο «τίμημα» των επιλογών. Και στην πρόθεση αυτών.

      Διαγραφή